Valerie van Leersum (1973) / Den Haag (NL)

Foto gemaakt door Jan Hendrik van der Veen


Over Valerie van Leersum

Wat is ‘thuis’? Om deze vraag draait het werk van Valerie van Leersum. Sinds 2012 werkt ze aan The Archive of the Inbetween. Dit archief van de ‘tussentijd’ bestaat uit een verzameling werken die gaan over transitie, migratie en herbestemming. Ze onderzoekt de geschiedenis van plekken en volken die in beweging zijn, door zelf te reizen en te spitten in archieven, te praten met de lokale bevolking en door verhalen te lezen.

Valerie van Leersum maakt beelden en installaties die een verbinding aangaan met een plek of een geschiedenis. Ze gebruikt hiervoor uiteenlopende materialen en media. In haar werk zoekt ze altijd naar ontbrekende puzzelstukjes in bestaande verhalen. Met een mengeling van feit en fictie vertelt ze een mogelijke geschiedenis. Zo maakte zij een alternatieve reisgids van Suriname waarin dorpsbewoners vertellen over hun belangrijkste stukje grond, en deed zij onderzoek naar haar opa’s boerderij, die ten prooi was gevallen aan de verstedelijking, de grootschalige trek van het platteland naar de grote stad.


Het werk van Valerie van Leersum was onder andere te zien op de Textiel Biënnale 2011, Museum Rijswijk, Oerol festival, Terschelling (o.a. 2013), Over ‘t IJ festival, Amsterdam, This art fair, Beurs van Berlage, Amsterdam, Tembe Arts Studio, Moengo, Suriname.

www.valerievanleersum.nl


Over het kunstwerk

Waar de laatsten zijn weggegaan

Olle Weem, Vliedorp (bij Vlakke Riet 6, Houwerzijl)

Voor de Kunstroute Kerstvloed 1717 plaatst Valerie van Leersum een beeldende installatie op Olle Weem, een wierde die stamt uit het begin van onze jaartelling. Een wierde is een kunstmatige heuvel, opgeworpen om bij hoogwater een droge plek te hebben. Zulke heuvels komen voor langs de gehele kust van de Waddenzee. Twaalf grafzerken en een aantal bomen is alles wat rest van Vliedorp: een dorpje dat ontstond in de middeleeuwen. Vliedorp betekent ook wel vluchtplaats. Tijdens de kerstvloed van 1717 zijn hier 32 huizen, 48 mensen, 142 koeien, 29 paarden, 16 varkens en 194 schapen verdronken. Op deze wierde met een tragische geschiedenis plaatste de kunstenaar een installatie in de vorm van een aanlegsteiger. De steiger staat symbool voor de overgang tussen land en water. De plek waar je mensen uitzwaait en opwacht, waar je vol verlangen kan turen naar hetgeen je verwacht of mist. Wanneer de bezoeker boven op de wierde staat, zal de steiger voor hem uit het landschap in steken. Op de steiger zijn beeldende elementen aangebracht die verwijzen naar de 48 verdronken inwoners van Vliedorp en refereren aan waarschuwingsmethodes bij overstromingen. De steiger is onbegaanbaar en ligt als baken en onbereikbaar voor je uit. Het schept de mogelijkheid om wat langer stil te staan bij onze relatie tot de zee en het water. 


Over de locatie

Twaalf zerken en wat bomen op een gedeelte van een wierde is alles wat rest van Vliedorp: een dorpje met kerk, dertien huizen en een pastorie, in het Gronings ‘weem’ genoemd. De kerk verdween begin 18e eeuw, gevolgd door de huizen en de weem. Het Groninger Landschap koestert dit markante plekje in het groen door zorgvuldig onderhoud.

Meer kunstenaars


Deel deze pagina