Roger Rigorth (1965) /Altheim (DE)

Foto gemaakt door Kees van de Veen


Over Roger Rigorth

De Duitse kunstenaar Roger Rigorth maakt hoofdzakelijk gebruik van natuurlijke basismaterialen als vezel, steen en hout. Deze verwerkt hij in kunstwerken die een natuurlijk onderdeel lijken uit te maken van het landschap of de natuur. De materialen komen vaak uit de omgeving van het kunstwerk en de toegepaste technieken refereren aan eeuwenoude ambachten, zoals weven of vlechten. Zijn kunstwerken ogen daarmee historische artefacten te zijn, gebruiksvoorwerpen uit een ver verleden. Maar welk doel ze precies dienden, wordt nooit duidelijk. Zijn werk zit vol met zulke curieuze dubbelzinnigheden, zowel historisch als cultureel. Rigorth probeert in zijn kunstwerken tijd en plaats met elkaar te verweven en ons te laten nadenken over de relatie tussen onze natuurlijke omgeving en de manier waarop wij haar gebruiken (cultuur). Veel van zijn projecten ontstaan in nauwe samenwerking met de lokale gemeenschap. Naast land art projecten maakt hij ook sculpturen en installaties in de publieke ruimte.


Zijn werk is onder andere te zien geweest op de tentoonstelling ‘sculpture by the sea’ in Sydney (Australië), ‘Sous la ligne bleue’ Belfort (Frankrijk), Museum Maritimo, Lucanco/Asturias (Spanje), BIK Gallerey 149, Bremerhaven, Museum of Modern Art, Gelsenkirchen (Duitsland), Gallerey Artcore, Los Angeles (USA) en Internation Invitation Exhebition, Geumgang Nature Art, Gonju, Zuid-Korea.

http://www.roger-rigorth.de/


Over het kunstwerk

Water Horizont 

In de bomen aan de Oude Zeedijk/kruising Dijksterpad, Pieterburen

Een serie van  drie nestachtige structuren zijn om de bomen achter de dijk geïnstalleerd. Ze zijn gemaakt van essenhout en kokostouw en in een traditionele weeftechniek uit de 17e eeuw uitgevoerd. De vorm doet denken aan drijvende attributen uit de visserij. Roger Rigorth installeerde ze in de bomen achter de dijk als mogelijke overblijfselen van de Kerstvloed 1717. Alsof ze door de vloed destijds in de bomen verstrikt raakten en achterbleven nadat het water weer verdwenen was. De kunstenaar heeft ze op de maximale hoogte van het water van de Kerstvloed aangebracht en daarmee scheppen ze als het ware een denkbeeldige ‘water horizont’. Het maakt je als kijker even bewust van de ontzettende hoeveelheid water die er destijds het land moet hebben overspoeld.

Over de locatie

De oude zeedijk is de slaper, de oude dijk waarvan de direct waterkerende functie is komen te vervallen door de aanleg van de nieuwe voorgelegen dijk. Door de opening van de slaper kom je bij de waker, de huidige zeedijk. Bij helder weer zie je Schiermonnikoog liggen en aan de andere kant Rottumerplaat en Rottumeroog. Langs de oude zeedijk zijn op diverse plekken schotbalkhuisjes te zien. Hierin werden de schotbalken bewaard waarmee  de coupure gesloten kon worden bij hoog water of een calamiteit.


Meer kunstenaars


Deel deze pagina